Tobie w głowie tylko jedno! A ty nigdy nie masz ochoty! Z upływem lat we wspólnym łożu zamiast czułości i ciepłych słów coraz częściej słychać kłótnie. Jak po wielu latach związku nadal cieszyć się seksem?
Początkowo partnerzy są sobą zauroczeni, a ich związek jest pełen ognia. Idealizują ukochaną osobę, pożądają jej seksualnie. Taki gorący okres w jednych związkach jest dłuższy, w innych krótszy. Przeciętnie trwa od sześciu do dwunastu miesięcy, najwyżej dwa lata. Czas płynie, a idealistyczne wyobrażenia o partnerze blakną, pożądanie słabnie. To naturalne, fantazje zawsze atmosferę podgrzewają, a rzeczywistość ją raczej schładza. Na początku partnerzy poświęcają sobie całą uwagę i cały swój czas, potem codzienność: dom, praca, rachunki, dzieci, szkoła tę uwagę odwracają. Bliskość fizyczna schodzi na drugi plan.
Początkowo partnerzy są sobą zauroczeni, a ich związek jest pełen ognia. Idealizują ukochaną osobę, pożądają jej seksualnie. Taki gorący okres w jednych związkach jest dłuższy, w innych krótszy. Przeciętnie trwa od sześciu do dwunastu miesięcy, najwyżej dwa lata. Czas płynie, a idealistyczne wyobrażenia o partnerze blakną, pożądanie słabnie. To naturalne, fantazje zawsze atmosferę podgrzewają, a rzeczywistość ją raczej schładza. Na początku partnerzy poświęcają sobie całą uwagę i cały swój czas, potem codzienność: dom, praca, rachunki, dzieci, szkoła tę uwagę odwracają. Bliskość fizyczna schodzi na drugi plan.
Jeżeli oboje odczuwają słabsze pożądanie – rzadszy seks nie stanowi problemu. Zwykle jednak partnerzy mają różne potrzeby, a to staje się przyczyną poważnych problemów nie tylko w łóżku, bo zawsze przenosi się na pozaseksulane sfery życia. Partner, który potrzebuje więcej seksu, czuje się odrzucony, niekochany, zły, nieatrakcyjny i oszukany.
Z kolei partner odczuwający mniejsze pożądanie czuje się winny, niekochany, wydaje mu się, że jest sprowadzony wyłącznie do roli obiektu seksualnego. Oboje czują się nieszczęśliwi i wyobcowani. Wyobraźmy sobie sytuację, w której kobieta chce się kochać, zaczyna więc przytulać się do mężczyzny, całuje go.
Odwzajemnienie pieszczot zinterpretuje wtedy jako przyzwolenie i zachętę. Mężczyzna o tym wie, dlatego – nie mając ochoty na seks – nie odpowiada na pieszczoty. A wtedy pewnie usłyszy zarzut: „Jesteś zimny jak lód”, na co odpowie: „Bo tobie każda pieszczota kojarzy się tylko z jednym”.
W naszej kulturze powszechne jest przekonanie, że zwykle to panowie potrzebują więcej seksu niż panie. Jeżeli tak się dzieje, para może doświadczać trudności, jednak ich problem jest czymś akceptowanym społecznie. Natomiast jeśli kobieta ma większe libido, problem jest bardziej dokuczliwy, bo taka sytuacja uznawana jest za dziwną, nienormalną.
Seks, czyli co?
Terapeuta pyta pary zgłaszające problem, kto w ich związku kontroluje życie seksualne. Najczęściej małżonkowie wskazują nawzajem na siebie i są zaskoczeni, że tak odmiennie postrzegają sytuację. Bo przecież oboje czują się równie bezradni. Osoba potrzebująca więcej seksu czuje się bezsilna, gdy partner wciąż mówi „nie”. Z kolei osoba, która nieczęsto ma ochotę na seks, jest wyczerpana nadmiernymi potrzebami partnera, przymuszaniem do seksu, kiedy nie jest w nastroju.
Partnerowi o większych potrzebach terapeuta zadaje pytanie, czego tak naprawdę chce. Odpowiedź jest zawsze taka sama: seksu. I to jest oczywiście prawda, ale okazuje się, że pragnie także więcej czułości i uwagi, które gdzieś znikły, wraz ze sporami na temat potrzeb w sypialni. Drugiego partnera terapeuta pyta, jak często chciałby uprawiać seks i jakie są jego potrzeby.
